هر روز وقتي بر مي گشتيم، بطري آب من خالي بود، اما بطري (شهيد) مجيد پازوکي پر بود. توي اين حرارت آفتاب لب به آب نمي زد. همش دنبال يک جاي خاصي مي گشت. نزديک ظهر، روي يک تپه خاک با ارتفاع هفت هشت متر نشسته بوديم و ديديم که مجيد بلند شد. خيلي حالش عجيب بود تا حالا اين طور نديده بودمش؛ هي مي گفت پيدا کردم اين همون بلدوزره و...
يک خاکريز بود که جلوش سيم خاردار کشيده بودند، روي سيم خاردار دو شهيد افتاده بودند که به سيم جوش خورده بودند و پشت سر آن ها چهارده شهيد ديگر.مجيد بعضي از آن ها را به اسم مي شناخت مخصوصا آنها که روي زمين افتاده بودند مجيد بطري آب را برداشت، روي دندان هاي جمجمه مي ريخت و گريه مي کرد و مي گفت: « بچه ها! ببخشيد اون شب بهتون آب ندادم.به خدا نداشتم ! تازه، آب براتون ضرر داشت...» مجيد روضه خوان شده بود و... .

خاطرات محمد احمديان

از کتاب نشانه

آغاز عمليات بزرگ بيت‌المقدس (1361ش)

بلافاصله بعد از پايان عمليات پيروزمندانه فتح‌المبين در فروردين1361، كار آماده‌سازي نيروها با قدرت و سرعت خارق‌العاده‌اي انجام گرفت و لشكرهاي سپاه و ارتش به مناطق عملياتي اعزام شدند. با اعزام‌هاي گسترده، مناطق عملياتي مملو از نيرو گرديد و دست فرماندهان اسلام براي انجام بزرگ‌ترين عمليات درون مرزي باز شد. پس از مشورت‌هاي فراوان، سرانجام عمليات به صورت گسترده غير كلاسيك پيش‌بيني گرديد و ابتكارات و تجارب و خلاقيت‌هاي رزمندگان اسلام، نقش واقعي خود را در اين عمليات باز يافتند. تا اينكه عمليات بزرگ بيت‌المقدس در تاريخ10/2/61 با رمز ياعلي‌ابن‌ابي‌طالب(ع) در جبهه‌هاي جنوب، جنوب اهواز و شمال خرمشهر در وسعتي در حدود5400 كيلومتر مربع و در سه مرحله آغاز شد و تا 4 خرداد61 به طول انجاميد كه مهمترين هدف آن آزاد‌سازي خرمشهر بود. با آغاز مرحله اول و آزاد شدن قسمتي از خاك ميهن اسلامي، آژانس‌هاي خبرپراكني به تكاپو افتادند تا با وارونه جلوه دادن حقيقت، پيروزي‌هاي ايران را خنثي و كم اثر جلوه دهند. در ادامه، با عبور بي‌نظير رزمندگان اسلام از محور كرخه و رسيدن به مرزهاي بين‌المللي از شمال منطقه درگيري و جهش بلند آنها از جاده اهواز- خرمشهر و استقرار در17 كيلومترينوار مرزي، شهر هويزه به محاصره سپاهيان اسلام درآمد. تلاش عراق براي حفظ هويزه ناكام ماند و پس از مقداري درگيري، نيروهاي پيروز اسلام وارد شهر هويزه گرديدند. در نهايت، خونين شهر پس از578 روز اسارت در سوم خرداد1361 آزاد شد و به آغوش ميهن اسلامي بازگشت. برخي از نتايج عمليات بزرگ بيت‌المقدس عبارتند از: تلفات نيروي انساني دشمن: اسير19000 نفر، كشته و زخمي16500 نفر؛ آزاد شدن5400 كيلومتر مربع از اراضي جمهوري اسلامي از جمله مراكز مهمي چون شهر خرمشهر، هويزه و پادگان حميد و تأمين امنيت180 كيلومتر از خط مرزي؛ تجهيزات و امكانات و دشمن نيز خسارات ذيل را متحمل شدند: تانك و نفربر:250 دستگاه انهدامي و105 دستگاه اغتنامي، هواپيما:40 فروند انهدامي، خودرو:200 دستگاه انهدامي و300 دستگاه اغتنامي، توپخانه:30 قبضه انهدامي و30 قبضه اغتنامي. عمليات فتح‌آفرين بيت‌المقدس سرانجام پس از25 روز نبرد فراموش نشدني و با پاك‌سازي دشمن از قسمت اعظم خاك جنوب و در نهايت با فتح خرمشهر به پايان رسيد و برگي زرين از دلاوري‌ها و رشادت‌هاي غيور مردان لشكر توحيد به تاريخ حماسه‌سازان افزود.

شهادت «محسن وزوايي» بنيانگذار لشكر10 سيدالشهداء(ع) (1361ش)

شهيد محسن وزوايي در سال1339ش در محله نظام‌آباد تهران به دنيا آمد. وي پس از اخذ ديپلم متوسطه در سال1355، در آزمون سراسري ورود به دانشگاه، رتبه اول شيمي را به دست آورد. او در دانشگاه به فعاليت‌هاي سياسي پرداخت و در تظاهرات ضد رژيم حضوري فعال داشت. شهيد وزوايي از اولين دانشجويان پيرو خط امام بود كه در جريان راهپيمايي عليه سايت‌هاي مداخله‌گرانه آمريكا در ايران، به لانه جاسوسي آمـريكا يـورش بدند و اينـگـونه بود كه او نيز از جمله علمداران گمنام انقلاب دوم گرديد. وي پس از اين ماجرا مسؤوليت سخنگويي دانشجويان مسلمان پيرو خط امام را در مصاحبه‌هاي گوناگون بر عهده گرفت. با آغاز جنگ تحميلي، شهيد وزوايي راهي جبهه‌هاي غرب شد و در متوقف كردن ماشين جنگي دشمن و آزادسازي مناطق اشغالي نقشي مهم ايفا كرد و خود نيز به شدت مجروح شد. وي با اراده‌اي پولادين بار ديگر راهي جبهه‌هاي جنگ گرديد و در حالي كه فرماندهي تيپ10 سيدالشهدا را بر عهده داشت، خود را براي عمليات آزادسازي خرمشهر آماده كرد. سرانجام اين سردار رشيد اسلام در نبردي بي‌امان با قواي بعثي در نزديكي خرمشهر به آرزوي ديرينه خود رسيد و شهادت را در آغوش كشيد. پيكر مطهر اين سردار رشيد اسلام، پس از تشييع توسط امت حزب‌الله و شهيدپرور، در بهشت زهراي تهران به خاك سپرده شد.

روحش شاد و یادش گرامی.

در راه والفجر ... رزمندگان در حال انتقال به منطقه عملیاتی ولفجر 8

دوستان عزیزی که مایل به ارسال مطلب برای قرار گیری در وبلاگ هستند ،لطفامطالب خود را به آدرس kanoon.mabar@gmail.com ارسال کنند تا در اولین فرصت در وبلاگ قرار گیرد.

با تشکر

کانون معبر شهادت

از نظر اسلام هرکس به مقام و درجه شهادت نائل آید و اسلام با معیارهای خاص خودش او را شهید بشناسد، یعنی واقعاً در راه هدفهای عالی اسلامی به انگیزه برقراری ارزشهای واقعی بشری کشته بشود، به یکی از عالی ترین و راقبترین درجات و مراتبی که یک انسان ممکن است در سیر صعودی خود نائل می گردد که از نظر اسلام او شهید است و قداست دارد.


حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم می فرماید:

سه کس کشته شوند:
یکی مردی که با جان و مال خود در راه خداوند جهاد کرد تا آنکه در نبرد با دشمن کشته شد، چنین فردی شهیدی است که خداوند او را مورد آزمایش قرار داده و در بهشت خواهد بود.... او در زیر سایه عرش خداوند است و فقط پیامبران به سبب پیامبری خویش بر چنین کسی برترند.

دومی، آن است که از گناهان خویش بترسید و با جان و مال خود در راه خدا جهاد کرد و با دشمن به نبرد بپردازد و به شهادت برسد. این شهادت موجب پاک شدن او از گناهان است، زیرا شمشیر جهاد در راه خدا گناهان را از بین می برد. چنین کسی می تواند از هر یک از درهای بهشت که اراده کند، وارد آن شود، زیرا بهشت هشت در دارد و برخی از درها بر برخی دیگر فضیلت دارند. جهنم نیز هفت در دارد.

سوم منافق است که با جان و مال خویش بجنگد و با دشمن روبرو شود و در این حال کشته شود. این فرد در آتش خواهد بود، زیرا شمشیر نفاق را از بین نمی برد

تعریف شهادت

بزرگان و دانشمندان، تعریف‌های زیادی برای شهادت کرده‌اند که به بعضی از آنها اشاره می‌کنیم. امیرالمومنین علی (ع) آن را برای خود و فرمانده لشکرش مالک اشتر آرزو می‌کند در نامه‌ای که برای مالک اشتر می‌فرستد در پایان نامه چنین می‌فرمایند:

«ان یختم لی و لک بالسعاد هوالشهاده انا الیه راجعون»: خداوند پایان زندگی من و تو را به سعادت و شهادت قرار دهد زیرا بازگشت همه‌ی ما به سوی اوست و چه بهتر که بازگشتمان با شهادت در راه خدا توام شود. (نهج‌البلاغه، قسمت نامه‌ها، نامه 52)

شهادت مقام و منزلتی است که علی (ع) آن را پایان دادن به فروغ درخشان زندگی در کمال هوشیاری و آزادی برای رسیدن به هدفی که آن هدف والاتر و بهتر از زندگی طبیعی دنیاست می‌داند و در واقع شهادت عبارت است از سوختن و شعله‌ور شدن در آتش عشق الهی برای ایجاد زمینه‌ی حکومت عدل اسلامی در جهان تا سعادت و خوشبختی جامعه در راه رسیدن به آنها فراهم شود. ائمه اطهار (ع) در دعای روزهای ماه مبارک رمضان دستور داده‌اند که با خدای خود چنین مناجات کنیم:

 «ان تجعل اسمی فی السعداء و روحی مع الشهداء و احسانی فی علیین» خدایا اسم مرا در زمره‌ی سعادتمندان قرار ده و روحم را با شهدا محشور کن و کارهای نیکم را در ملاء اعلی قرار ده. به این ترتیب شهادت یک مقام و منزلت خاصی است در نزد خدا که هر کس لیاقت آن را نخواهد داشت و هر انسان موحد و خدا پرستی فیض شهادت نصبیش نخواهد شد زیرا شهادت مخصوص بعضی از اولیاء الله است نه همه‌ی اولیاءالله.

چرا شهید را شهید می‌گویند؟ شهید را از این جهت شهید می‌گویند زیرا به خاطر شهادتش در راه خدا، ملائکه می‌گویند زیرا به خاطر شهادتش در راه خدا، ملائکه کنار بدنش حضور به هم می‌رسانند و او را مشاهده می‌کنند. «لان ملائکه الرحمان نشهده» (جواهر الکلام، جلد4، ص 88- مجمع البحرین ماده شهد)

ملائکه پروردگار، شهید را مشاهده می‌کنند و گرد و غبار از سرو صورت شهید پاک می‌کنند و او را به بهشت و کرامت و رحمت خدا بشارت و تهنیت می‌گویند. (وسائل الشیعه، جلد 11، ص 20، حدیث‌19)

شهید را شهید می‌گویند: «لان الله و ملائکته شهود له بالجنه» در اینجا شهید به معنای شاهد است زیرا خداوند متعال و ملائکه گواهی می‌دهند بهشت را برای شهید. بنابراین پیغمبر اکرم (ص) فرمود:

«زملوهم بد مایهم فانهم یحشرون یوم القیمه تسخب اوداجهم دما اللون لون الدم و الریح ریح المسک»: شهدا را با بدن پر خون دفن می‌کنند، زیرا آنها با همین وضع در قیامت محشور می‌شوند در حالی که رنگ بدنش رنگ خون است ولی بوی بدنشان مانند مشک و عنبر خوشبو است. محشور شدن شهدا با این وضع در قیامت خود گواه است که آنها در راه خدا شهید شده‌اند. (منتخب طریحی، ص 37).

 شهید را شهید می‌گویند چون شهید یا علم و یقینی که به خدا و روز جزا دارد برای حفظ دین خدا با دشمن می‌جنگد تا کشته شود که در غیر شهید این طور یقین و اعتماد به خدا کمتر دیده می‌شود.

منبع:فرهنگ ایثار